شعر روستاهای شهرستان آوج
همه سرسبزی از بالا به پایین
کنارش روستای خسروآباد
و پایین تر شهید آباد آباد
شهید آباد بود مرکز دهستان
پر از باغ و پر از سبزی و بستان
پرسبانج نگینی در دل کوه
حریمش پر ز جنگلهای انبوه
وروق و مردمانی پاک طینت
به گلهای بهاری گشته زینت
بود قهوج چو سروی ایستاده
به آوج رنگ و بویی تازه داده
ره چوبینه سرشار است از گل
تمنای قناری؛بانگ بلبل
بود رود یمق پر آب و جوشان
که در هرفصل جاری و خروشان
میان استلج با مهربانی
بود پیوند ناب آسمانی
به سنگاوین و آب و رودهایش
بنازند مردمان باوفایش
درخت معرفت در گل زمین است
چه خوبی ها که در این سرزمین است
بود دانک پر از شادی پر از نور
بسی معروف با شیره و انگور
شوی غرق صفا در احمدآباد
حریم سبزی و گلزار و باغات
کلنجین قلب شرق آبگرم است
حریم چشمه های سرد و گرم است
توآباد است و گردوهای پرمغز
کلام ساکنانش عالی و نغز
حریم عشق و فرهنگ ارتش آباد
زفرهنگ و ادب سرشار و آباد
مسیر خاطرات سبز،سبزک
به دیگر سوی هم روستای دشتک
تولا و خوشی در اردلان است
حریم عارفان و خوشدلان است
نماد قدمت و تاریخ،اروان
نماد پاکی و عشق است پروان
حریم چشمه ساران قرخبلاغ است
ره لطف و ادب سلطانبلاغ است
دو قطب عشق، آوج_آبگرم است
دلم بر اتحاد ایندو گرم است
زمین ماییم و ایندو مثل نهر است
خوشی در اتحاد این دو شهر است
از آوج به سمت شرق که می پیچی، جاده های پر پیچ و خمی را می بینی که در ابتدایش کوه سفید یا آق داق با بلندایش خودنمایی میکند.به مسیر که ادامه می دهی به روستای چوبینه